الشعر الشعبي: حديقة يآسمين للشاعر أحمد المغربي
04-27-2012 09:46 صباحاً
0
0
324
حديقة يآسمين
للشاعر : أحمد المغربي
كنت غايب .. عن عيون الحلم فيني !!
وتهت أبحث عن سنيني ،،
مآ أبيني .. كنتي أكثر شخص يدري عن حنيني ولا تجيني !!
وين كآنت .. فرحة اللقيآآ لـ شوفي !
إعذريني .. مآ جهلت البعد .. لكن !!
كآنت أنفآسك ( حيآآآه لـ وجه ثاني )
والتفاصيل الصغيره .. كآنت أحلا زآد في صبحي وليلي !
جيت عآآآني .. للسنين اللي رمتني .. خلف قضبان الجرآح ،،
وصبح فآآآح .. بريحة أحلا عشق يدفن صورة غيآبك آمآآآن ..
ومن زمآآآن الحلم فيني .. مآ تبيني ؟!
قولي إنك مآ تبيني ..
لو رجعتي .. بمسح الشوف فـ عيوني
وإن تبيني .. يرتجي وصلك قــبر
خآنت أحلامك .. وطآحت من جفوني
وإحتوآني .. من بعد \" بُعدك \" قهر
للدروب الضيّقه .. لآخر جنــــوني
والسنين اللي ملت عمري \" عِبر \"
كآنوآ أصحآبي .. قبل مآ فارقوني
يكثثرون رمآحهـم وسط الظهر !
وإن تركت الصمت يحكي / عاتبوني
يآ كثرهم / كآنوآ للواقع \" كبر \"
وإنتي كنتي حلم يملي عين كوني
مـ إلتفت \" لحظة \" لغيرك لو شبر
كنتي زآد بـ وسط صحرائي تصوني
كنآ للواقع .. مثل شمس وقمر !
تذكريني .. ؟!
لو سألتك .. تذكرينيْ / بتذكريني ؟!
هذآ بيتك في خفوقي ..
من رحلتي .. إذبلت فيني عروقي
سامحيني .. إعترافي يمكن أكبر من حنيني
بس يآ خوفي الصباح يذوب في ليلة أنيني !
الدفآتر .. تحمل غيآبك ( معاني )
والثواني .. صآرت أطول من سنين
وهالمشاعر ما لهآآ إلا ( تعآآآني )
والليآآلي .. تستفز فيني الحنين !!
هآك أحلامي .. بدونك / مآآآ تبآآني
أحضنيهآآ .. يمكن فـ حضنك تلين
غيـمتك جفت / ولا تبغي مكآني
مات من زرعي ( حديقة ياسمين )
شوفي آخر مآ تركتي للأمآآني
مقبره ، سكه ، وشاعرك الحزين
هندميهاا ، راح تكفيني لـ زمآني
وإتركيني .. افتخر في كلمتين
شاعرٍ ( يكتب وجع وسط المحاني )
وعاشقٍ ( يبني فراغ الحلم طين )
للشاعر : أحمد المغربي
كنت غايب .. عن عيون الحلم فيني !!
وتهت أبحث عن سنيني ،،
مآ أبيني .. كنتي أكثر شخص يدري عن حنيني ولا تجيني !!
وين كآنت .. فرحة اللقيآآ لـ شوفي !
إعذريني .. مآ جهلت البعد .. لكن !!
كآنت أنفآسك ( حيآآآه لـ وجه ثاني )
والتفاصيل الصغيره .. كآنت أحلا زآد في صبحي وليلي !
جيت عآآآني .. للسنين اللي رمتني .. خلف قضبان الجرآح ،،
وصبح فآآآح .. بريحة أحلا عشق يدفن صورة غيآبك آمآآآن ..
ومن زمآآآن الحلم فيني .. مآ تبيني ؟!
قولي إنك مآ تبيني ..
لو رجعتي .. بمسح الشوف فـ عيوني
وإن تبيني .. يرتجي وصلك قــبر
خآنت أحلامك .. وطآحت من جفوني
وإحتوآني .. من بعد \" بُعدك \" قهر
للدروب الضيّقه .. لآخر جنــــوني
والسنين اللي ملت عمري \" عِبر \"
كآنوآ أصحآبي .. قبل مآ فارقوني
يكثثرون رمآحهـم وسط الظهر !
وإن تركت الصمت يحكي / عاتبوني
يآ كثرهم / كآنوآ للواقع \" كبر \"
وإنتي كنتي حلم يملي عين كوني
مـ إلتفت \" لحظة \" لغيرك لو شبر
كنتي زآد بـ وسط صحرائي تصوني
كنآ للواقع .. مثل شمس وقمر !
تذكريني .. ؟!
لو سألتك .. تذكرينيْ / بتذكريني ؟!
هذآ بيتك في خفوقي ..
من رحلتي .. إذبلت فيني عروقي
سامحيني .. إعترافي يمكن أكبر من حنيني
بس يآ خوفي الصباح يذوب في ليلة أنيني !
الدفآتر .. تحمل غيآبك ( معاني )
والثواني .. صآرت أطول من سنين
وهالمشاعر ما لهآآ إلا ( تعآآآني )
والليآآلي .. تستفز فيني الحنين !!
هآك أحلامي .. بدونك / مآآآ تبآآني
أحضنيهآآ .. يمكن فـ حضنك تلين
غيـمتك جفت / ولا تبغي مكآني
مات من زرعي ( حديقة ياسمين )
شوفي آخر مآ تركتي للأمآآني
مقبره ، سكه ، وشاعرك الحزين
هندميهاا ، راح تكفيني لـ زمآني
وإتركيني .. افتخر في كلمتين
شاعرٍ ( يكتب وجع وسط المحاني )
وعاشقٍ ( يبني فراغ الحلم طين )